Een jaar van dansen, leren en groeien.

Voor Patrick Wiel is dans een manier om verbinding te maken, met zichzelf en met de wereld om hem heen. “Het is een voortdurende ontdekkingsreis. Over wie ik ben en hoe ik me verhoud tot anderen.”

Die reis stopte niet na school. In het laatste jaar van de bachelor Dance Artist verlaten studenten volledig het klaslokaal en werken ze fulltime in het professionele werkveld. Patrick sloot zich aan bij Poetic Disasters Club, de junior company van Club Guy & Roni in Groningen.

Leren door herhaling

Op school zijn producties vaak kort en intens, je speelt één of twee keer en gaat daarna weer verder. In het professionele werkveld ontdekte Patrick de waarde van herhaling. “Ik vind het geweldig om dingen aan te passen, te verfijnen en opnieuw uit te proberen. Door iets steeds opnieuw te doen, ontstaat er telkens nieuwe nieuwsgierigheid.”

Die nieuwsgierigheid staat centraal in zijn proces. “Als het voor jou als maker saai begint te voelen, dan merkt het publiek dat uiteindelijk ook.”

Fulltime dansen

Bij Poetic Disasters Club kreeg Patrick de kans om zich volledig onder te dompelen in het vak. Geen lessen, geen tentamens, alleen het werk. Hij trad op in theaters, kerken en musea, ontmoette veel nieuwe makers en leerde eigenaarschap te nemen over zijn eigen praktijk.

“Het kan een zoektocht zijn om werk te vinden als danser. Maar we moeten het netwerk dat we al hebben opgebouwd niet onderschatten. De mensen die we nu kennen, worden de nieuwe generatie programmeurs, curatoren en choreografen.”

Vooruitkijken

Wat de toekomst brengt? Voor Patrick is het doel helder: “Mijn verlangen om te blijven dansen levend houden. Ik wil mijn plek vinden binnen de community en mijn kennis delen met anderen.”