Praat met me: voor meer representatie van schrijvers en docenten van kleur
Praat met me, 2026
Tweedejaars Creative Writing-studenten Janey Mooij en Sãdiqãh Salentijn organiseren samen de literaire avond Praat met me. Daar gaan schrijvers van kleur, studenten en publiek open in gesprek over makerschap, identiteit en representatie. Het initiatief ontstond toen ze merkten dat hun werk nauwelijks feedback kreeg. Dat zette hen aan het denken over zichtbaarheid en representatie van schrijvers en docenten van kleur binnen het werkveld.
Heel veel reflecteren
Een groot deel van Creative Writing draait om samen werken. Studenten lezen elkaars teksten, geven feedback en leren van elkaar. “Het is heel fijn om je te omringen met andere schrijvers”, zegt Sãdiqãh. Tijdens de opleiding werk je in brede zin met schrijven: proza, poëzie, tekst en podium, maar ook geluid. Je schrijft voor podcasts of radio, kiest vakken die bij je passen en reflecteert continu. Wat wil ik vertellen? Waarom schrijf ik dit? Voor wie? “Je bent altijd bij jezelf aan het nagaan wat je belangrijk vindt en waarover je wil schrijven”, zegt Janey. Studenten worden ook aangemoedigd om te netwerken en initiatief te nemen. Om naar events te gaan, mensen te spreken en vooral veel te durven.
“Ik denk dat het voor veel studenten ook belangrijk was om meerdere schrijvers van kleur aan één tafel te zien."
Te weinig representatie en geen feedback
Maar in hun eigen ervaring miste er iets. Te weinig representatie in de opleiding: weinig studenten van kleur, weinig docenten van kleur en weinig teksten die aansloten bij hun ervaringen. “Bij literatuurgeschiedenis en Think behandelden we vooral werk van witte makers. En als er een maker van kleur werd besproken, dan ging het gesprek vaak meteen over stereotypen. Er wordt gezegd dat er niet genoeg schrijvers van kleur zijn”, zegt Sãdiqãh. “Wij dachten: dat klopt gewoon niet. We merkten dat medestudenten vaak geen feedback gaven op onze teksten. Niet uit onwil, maar uit angst om iets verkeerds te zeggen of omdat ze vonden dat ze te weinig kennis hadden over de onderwerpen. Dat is begrijpelijk, maar ook frustrerend. Want hoe ga je dan het gesprek aan over dingen die verder van je af staan?”, zegt Sãdiqãh. “Dat moet je juist leren.”
Van frustratie naar initiatief: Praat met me
Samen besloten ze iets te doen. Ze maakten een lijst met schrijvers, filmmakers en theatermakers van kleur en stapten naar het opleidingshoofd. “Daarin werden we aangemoedigd. Binnen de opleiding is ruimte voor initiatieven, maar je moet het zelf starten”, zegt Janey.
Het begon klein: gesprekken met z’n tweeën op een bank in de ArtEZ bibliotheek. Ze verzamelden vragen en maakten een kaartspel om gesprekken te begeleiden. “We merkten dat we dit niet alleen met z’n tweeën konden doen. We wilden weten hoe andere schrijvers hierover dachten”, zegt Janey.
Zo ontstond Praat met me: een avond met verschillende perspectieven aan één tafel. Hun uitgangspunt was altijd het gesprek openen, niet bruggen verbranden.
"Ik schrijf niet alleen voor een witte lezer of alleen voor iemand van kleur. Ik zie een Turkse lezer, een Marokkaanse lezer, een Surinaamse lezer.”
Wat het opleverde
“De reacties waren supertof. Medestudenten zeiden dat het hun blik verbreedde en dat ze nu meer vragen durven te stellen. Dat vragen stellen niet goed of fout is, zolang je respectvol bent”, zegt Sãdiqãh. “Ik denk dat het voor veel studenten ook belangrijk was om meerdere schrijvers van kleur aan één tafel te zien. We merkten daarna ook dat docenten het probleem beter begrepen en dat de sfeer in de klas veranderde”, zegt Sãdiqãh.
Voor Sãdiqãh betekende het ook persoonlijke vrijheid. “Professor Soortkill zei tegen mij: je moet gewoon schrijven wat jij wil schrijven en daar niet te voorzichtig in zijn. Anders ga je je nooit vrij genoeg voelen om te schrijven. Dat gaf ruimte, want ik schrijf niet alleen voor een witte lezer of alleen voor iemand van kleur. Ik zie een Turkse lezer, een Marokkaanse lezer, een Surinaamse lezer.” Ze durft nu meer en schrijft met een andere houding.
"Creative Writing is een plek waar je je eigen stem leert kennen, maar tegelijk leert luisteren naar anderen."
Praat met me is nu nog een avond buiten school, maar inmiddels wordt het programma door de opleiding wel al opgenomen in het rooster. Ook financiert literair productiehuis Wintertuin de kosten voor de schrijvers, presentatie en ruimte. Maar Janey en Sãdiqãh hebben grotere plannen.
“Onze wens is dat het gesprek onderdeel wordt van de opleiding. Want Creative Writing is een plek waar je samen leert, experimenteert en groeit. Het is ook een plek waar je je eigen stem leert kennen, maar tegelijk leert luisteren naar anderen. Waar je merkt dat schrijven verbonden is met de wereld, en dat je, als je iets mist, zelf initiatief moet nemen. Praat met me is daar een voorbeeld van”, zegt Sãdiqãh.
